Yazılım Maceram Nasıl Başladı?
Bazı insanlar vardır, hayatını planlı yaşar. Çocukken doktor olacağım der, büyür doktor olur. Bazı insanlar da vardır, hayat onu savurur, döndürür, farklı yerlere atar ama bir noktada kendi yolunu bulur. Ben ikinci gruptanım.
Kodla İlk Temas: Bir Büyü Gibi
İlk HTML kodumu yazdığım günü hatırlıyorum. <h1> yazdım, “Merhaba Dünya” dedim ve ekranda o cümleyi görünce, işte o an… Sanki dünyanın kontrolünü elimde tutmuş gibi hissettim. O kadar basit, o kadar etkileyici. Bu bir başlangıçtı. Sonra CSS geldi, sonra JavaScript… Ne olduğunu anlamadan kod dünyasında kaybolmaya başladım. Ama güzel bir kayboluştu bu; ne kadar ilerlesem, o kadar çok şeyin farkına varıyordum.
Zorluklarla Dans Etmek
Yazılım kolay değil, hele ki tek başına öğreniyorsan. Hatalar, çökmeler, boş ekrana bakıp ne yapacağını bilememeler... Bunlar bu yolun tuzu biberi. Ama işte fark burada: O hataları sevdim ben. Hata aldım, sinirlendim ama pes etmedim. Çözüm buldukça, bir adım daha yaklaştım “işte şimdi oldum” duygusuna. O duygu var ya, insanı bağımlı yapıyor.
Yolun Yönü: Kendi İşimin Patronu
Zamanla fark ettim ki ben sabah 9, akşam 6 işine uygun değilim. Kafam özgür, ruhum serbest. Dedim ki: “Yusuf, sen freelance çalışacaksın.” Başta kolay olmadı. Müşteri bulmak, işi zamanında yetiştirmek, ödeme peşinde koşmak… Ama her kazandığım başarı, her teslim ettiğim proje bana şunu hatırlattı: Bu hayat senin, bu yol senin.
Yazılım Bana Ne Kattı?
Yazılım bana sabretmeyi öğretti. Hemen olmuyor. Kodlar hemen düzgün çalışmıyor. Ama çalıştığında, işte o zaman dünyanın en güzel duygusu.
Yazılım bana merakı canlı tutmayı öğretti. Bu dünya bitmez, sürekli yenisi var, sürekli öğrenilecek bir şey var.
Yazılım bana özgürlüğü verdi. Bilgisayarım varsa, internetim varsa, dünyanın neresinde olursam olayım işimi yaparım.
Yolun Başındaysan…
Eğer sen bu satırları okuyorsan ve yolun başındaysan, şunu unutma:
Kimse doğuştan yazılımcı değil. Hepimiz bir yerden başladık. Kimi kurstan, kimi YouTube’dan, kimi sabaha kadar uykusuz kalarak öğrendi. Ama hepimiz öğrendik.
Sen de öğrenirsin. Hemen mükemmel olmak zorunda değilsin. Hatta mükemmel olmak diye bir şey yok. Kod yaz, hata yap, çözüm ara, vazgeçme. Gün gelecek, dönüp ilk yazdığın koda bakacaksın ve diyeceksin ki:
“Ben ne yollardan geçmişim, iyi ki pes etmemişim.”